اسباب بازی

حالا که اهمیت بازی و عوامل مؤثر در بازی مخرب و سازنده را شناختیم ضروری است در خصوص اسباب بازی ها نیز اطلاعاتی کسب کنیم. ادامه صحبتهای استاد سلطانی را بخوانید تا متوجه نکات مهمی در مورد اسباب بازی ها نیز بشوید:
جامعه ما در مورد اسباب بازی هم دچار یک اشتباه فرهنگی است. همانقدر که کلمه بازی در فرهنگ سنتی ما بی ارزش است اسباب بازی هم همینطور است.ببینید چقدر به بچه هایتان می گویید: « دست نزن، اون که اسباب بازی نیست» یا چقدر به کودکی که اسباب بازی هایش را دورش ریخته می گویید: « باز این آشغال ها رو ریختی؟»
چون بازی از نظر والدین کم اهمیت است، اسباب بازی هم از نظر آنها ارزشی ندارد.بسیاری از والدین یک اتاق پر از اسباب بازی برای کودکشان فراهم می کنند و از این گله مندند که با این حال، باز هم کودکشان می گوید حوصله ام سر رفته.
با نگاه مسئول باید به این مسائل نگاه کنیم و بدانیم که ما راجع به بازی و اسباب بازی اشتباه فکر می کنیم واشتباه نگاه می کنیم .

بازی علم ، فن و هنر است . اسباب بازی ابزار بازی است ، خود بازی نیست . بازی برای یادگیری است نه یاد دادن . وقتی بازی را به یاد دادن تبدیل می کنید بازی مخرب می شود.
در دوره سنتی بازی و زندگی یکی بود و اسباب بازی بچه ها هم واقعی بود.پدر، گوسفندها را می چراند و کودک به دنبالش، اما در دوره صنعتی و مدرن،وقتی بازی و زندگی جدا شد، رقابت هم آمد. 
سه منبع اسباب بازی داریم:
1- طبیعت- 2- محیط منزل- 3- فروشگاه
طبیعت یک منبع بی انتها و بی زبان اسباب بازی است . هر چه که در طبیعت هست بهترین اسباب بازی است .اگر کودک را با حمایت در طبیعت رها کنید ، به همه نیازهایشان می رسد.
محیط منزل یعنی هر چیزی که در خانه هست بهترین اسباب بازی است همه دورریختنی ها ، همه غذاها ، همه ظروف توی کابینت ؛ همراه با یک چهارچوب مشخص و حمایت و هدایت پدر و مادر.
در بهترین حالت در فروشگاه های اسباب بازی فقط کمتر از 45 درصد نیازهای بچه ها جواب داده می شود. 
در اسباب بازی خریدن باید مراعات کنید چون در ایران با پدیده تهاجم فرهنگی در اسباب بازی رو به رو هستیم ؛ اگر برای بازی بچه ها فکری نکنیم در آینده کل جامعه ما تاوان سنگینی را پرداخت خواهدکرد.