این بازی ها فرصت مناسب را به بچه می دهد که خودش را در مرکز توجه احساس کند، ویژگی هایی منحصر به فرد را در وجود خود بیابد و آن را ستایش کند و عکس العمل های مثبتی نیز از طرف دیگران دریافت کند. کودک در این بازی ها هر چیزی را احساس بکند به زبان می آورد:
«این فرد که … من هستم.» و نوعی احساس ارزشمندی می کند.
با هم بودن
این بازی که به تقویت حس ارزشمند بودن و متعلق بودن کودکان کمک می کند.
ابزار لازم:
چیز خاصی لازم ندارد.
نحوه انجام بازی:
بچه ها را در قالب یک دایره دور هم جمع می کنید و از آن ها بخواهید جمله ی زیر را به صورت کامل بیان کنند:
(اسم من ….. هست و من کنار ….. (اسم بچه ی کناری) نشسته ام) و همین طور اسم آن بچه دیگری که طرف دیگرش نشسته است.
پیشنهاد:
شما میتوانید در این بازی ها از یک وسیله نیز استفاده کنید. مثل یک اسباب بازی کوچک یا یک تخم مرغ رنگ شده. هنگامی که این وسیله در دست بچه ای هست، او باید صحبت بکند و زمانی که صحبتش تمام شد آن را به فرد بعدی بدهد.
بهتر این است که قبل از شروع بازی، بچه ها چند بار بطور تصادفی کنار هم بمانند تا آنهایی که دوست هستند، در کنار هم بنشینند. از آن ها بخواهید که در مرحله ال در مرکز دایره جمع شوند و بعد هر کس بر روی نزدیکترین صندلی بنشیند.
یک بازی مشابه دیگری این است که یک صندلی اضافی و خالی را در وسط دایره ی بچه ها بگذاریم و بچه ای بروی آن بنشیند و این جمله را بگوید: من می خواهم که (اسم یک بچه دیگر) بیاد و کنار من بنشیند برای اینکه …. (و یک جمله مثبت در مورد آن فرد بگوید).
بچه ی نامبرده باید بروی آن صندلی بشیند. در این حالت یک صندلی دیگر خالی می ماند این بازی همین طور ادامه پیدا کند.
نظر و تجربه خود را برای دیگران ثبت کنید